"Παρόν και παρελθόν,
"Είναι, ίσως, παρόντα και στο μέλλον,
"Και το μέλλον περιέχεται στο παρελθόν.
"Αν όλος ο χρόνος είναι αιώνια παρών
"Ο χρόνος είναι αμετάβλητος.
"Ή να πω ότι το τέλος προηγείται της αρχής,
"Και το τέλος και η αρχή ήταν πάντα εκεί
"Πριν από την αρχή και μετά το τέλος.
"Και όλα είναι πάντα... παρόν."
Αυτό ήταν του Τ.Σ. Έλιοτ,
η προσέγγισή του στα τελευταία κουαρτέτα του Μπετόβεν.
Σήμερα, σκεφτόμαστε τι μπορεί να εννοούσε ο Έλιοτ.
Ξεκινάμε με το Opus 131 του Μπετόβεν,
που λέγεται ότι ήταν το αγαπημένο του.
Έχει επτά μέρη, σε μια εποχή όπου το συνηθισμένο ήταν τέσσερα.
Και είναι όλα συνδεδεμένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις ενδιάμεσα.
Ούτε ανάπαυση, ούτε συντονισμός.
Ο Μπετόβεν επέμενε ότι πρέπει να παίζεται attacca, χωρίς παύση.
Μήπως προσπαθούσε να επισημάνει κάποια συνοχή,
κάποια ενότητα μεταξύ...
Με συγχωρείτε.
...των τυχαίων πράξεων της ζωής;
Ή μπορεί, όντας κωφός, μόνος, και διαισθανόμενος το τέλος,
να ένιωθε ότι δεν είχε χρόνο, να κάνει παύση, να πάρει ανάσα.
Για εμάς, σημαίνει ότι παίζοντας τόση πολλή ώρα χωρίς παύση,
τα όργανά μας, κάποια στιγμή, θα ξεκουρδιστούν,
το καθένα με τον εντελώς διαφορετικό τρόπο του.
Είναι ένα χάος.
Τι πρέπει να κάνουμε, να σταματήσουμε;
Ή να αγωνιστούμε, να προσαρμοζόμαστε διαρκώς...
ο ένας με τον άλλον μέχρι το τέλος,
ακόμα κι αν φαλτσάρουμε;
Δεν ξέρω.
Ας το μάθουμε.
Γρήγορη είστε.
Εντάξει, περιμένετε ένα λεπτό.
Χονγκ Κονγκ στις 2 και στις 4.
Σαγκάη στις 13.
Να το επαληθεύσω με όλους πρώτα.
Πρόποση, αν μου επιτρέπετε.
Μου λείψατε σε αυτό το διάλειμμα πριν τη νέα σεζόν.
Η χρονιά που πέρασε ήταν δύσκολη, όπως γνωρίζετε.
Η Μίριαμ θα ήταν εδώ μαζί μας σήμερα, γιορτάζοντας...
Πίτερ, είναι πάντα εδώ.
Κλείνει ένα χρόνο σε τρεις εβδομάδες.
Αλλά η μουσική, το κουαρτέτο, το ότι είμαστε μαζί,
όλα αυτά με βοήθησαν να το ξεπεράσω,
και θέλω να σας ευχαριστήσω και να ευχηθώ στις...
Μπορούν να γίνουν 25 συνεχόμενες σεζόν;
- Στη Φούγκα. - Στη Φούγκα.
Στη Φούγκα.
Η Αλεξάνδρα μού είπε ότι η τάξη σου σκίζει.
Αλήθεια; Πότε μιλήσατε;
Σήμερα το απόγευμα.
Είναι πολύ καλή. Προχωρημένη, γρήγορη.
- Πρέπει να είσαι ευχαριστημένος. - Μπράβο, το κορίτσι μου.
Δεν παίζει σχεδόν ποτέ για μας πια.
Ας ελπίσουμε ότι θα το κάνει τώρα που γύρισε από το Κέρτις.
Αλλά για να είναι το πρώτο βιολί...
χρειάζεται ιδιαίτερη, προσεκτική προπόνηση.
Αναρωτιέμαι, Ντάνιελ, αν θα μπορούσες να την ακούσεις.
Να της πεις τη γνώμη σου, να την ενθαρρύνεις.
Θα την ακούσω, αφού το θέλετε.
Φυσικά, θα ήταν υπέροχο.
- Ξεκινάμε; - Ναι.
Έτοιμοι;
Ξέρετε, ίσως αυτή είναι η εποχή να παίξουμε τον Κύκλο Μπετόβεν...
...από μνήμης.
Πάντα μου άρεσε αυτή η ιδέα.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι παγίδα.
Νομίζω ότι το να παίξουμε τον κύκλο χωρίς αυτά τα ατέλειωτα σημάδια...
θα είναι συναρπαστικό και ρίσκο που αξίζει.
Ρίσκο;
Ρίσκο.
Παίζουμε και στο καζίνο τώρα, Ρόμπερτ;
Αυτά τα σημάδια αντιπροσωπεύουν στρώματα σκέψης.
Τείνω να συμφωνήσω με τον Ντάνιελ.
Η ισοπαλία κρίνεται υπέρ των συντηρητικών, υποθέτω.
Το βιμπράτο μας δεν ταιριάζει.
Μάλλον είμαι ακόμη σε διακοπές.
- Πάμε από την αρχή, παρακαλώ. - Εντάξει.
- Ας ξεκινήσουμε από την Τζούλιετ. - Εντάξει.
- Λυπάμαι, δεν είμαι συγκεντρωμένη. - Το τσέλο φταίει.
Συγγνώμη, παιδιά. Δεν είμαι ο εαυτός μου.
Ίσως μια-δυο μέρες, να επανέρθουν τα χέρια μου.
- Εντάξει. - Φυσικά.
Να το αναβάλλουμε για άλλη φορά;
- Ας το αναβάλλουμε. - Την επόμενη Τρίτη.
Είσαι καλά, Πίτερ;
Ναι, απλώς είναι... παράξενο.
Τέντωσε τα χέρια σου, έτσι.
Εντάξει. Τώρα κλείσε τη δεξιά γροθιά, και άνοιξέ τη.
Αριστερή γροθιά. Άνοιξέ τη.
Τώρα κάν' το γρήγορα.
Άνοιξε, κλείσε. Άνοιξε, κλείσε.
Εντάξει.
Εντάξει. Τώρα, στάσου όρθιος.
Περπάτησε μέχρι την άκρη του δωματίου,
μέχρι την πόρτα, και μετά έλα, φυσικά, προς το μέρος μου.
Εντάξει.
Εντάξει. Νομίζω πρέπει να κάνουμε μια εξέταση αίματος,
και να κανονίσουμε για μαγνητική τομογραφία.
Ας συναντηθούμε σε μια εβδομάδα όταν θα έχουμε όλα τα αποτελέσματα.
Μαγνητική; Είναι κάτι που πρέπει να μάθω;
Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε πρώτα τις εξετάσεις.
Μπορείς να μου πεις τι νομίζεις, ακόμα και αν δεν είσαι σίγουρη.
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Γνωριζόμαστε πολύ καιρό.
Λοιπόν;
Με βάση την εξέταση που μόλις κάναμε,
και τα συμπτώματα που μου περιέγραψες,
η γνώμη μου είναι ότι αντιμετωπίζεις...
τα πρώτα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον.
Ξέρεις...
Από αυτό που κάναμε μόλις τώρα μπορείς να καταλάβεις κάτι τέτοιο;
- Φοβάμαι πως ναι. - Νόσο του Πάρκινσον;
Πρέπει, όμως, να κάνουμε την εξέταση αίματος και τη μαγνητική...
ακριβώς για να αποκλείσουμε άλλες αρνητικές πιθανότητες.
Το άρωμα...
Ξύπνα.
Θα το κάνει να αξίζει τον κόπο σου.
Αν μιλούσα με πολύ χάλια γαλλική προφορά;
- Σε παρακαλώ, δεν έχω... - Εραστής;
Ρόμπερτ, σε παρακαλώ. Πραγματικά... Δεν έχω...
Πραγματικά, δεν έχω διάθεση.
Εντάξει. Είναι αντάτζιο, σωστά;
Πιο αργά, σε παρακαλώ.
Το τόξο μπαίνει στη χορδή και βγαίνει.
Πρέπει να νιώσεις την αντίσταση, και μετά την απελευθέρωση.
Αυτό προσπαθώ να κάνω.
- Χωρίς πρόθεση. - Τι εννοείς "χωρίς πρόθεση";
Αυτή η φούγκα είναι μια τεράστια... Είναι μια συναισθηματική αναστάτωση,
και δεν την ακούω.
Ο τόνος πρέπει να είναι βαθύς, πάντα. Πάλι.
Βιμπράτο. Από την πρώτη νότα.
Είναι προσευχή, Αλεξάνδρα.
Θα με αφήσεις να παίξω μια μπάρα;
Δε νομίζω ότι είσαι έτοιμη για αυτό το κομμάτι.
Στην τάξη, όλοι ήταν πολύ ευχαριστημένοι με την απόδοσή μου.
Υπέροχα.
Και ο Πίτερ.
Γιατί ανοίγει με αργή φούγκα; Ο Μπετόβεν, εννοώ.
Δεν ξέρω.
Αν επιμένεις να καταπιαστείς πρόωρα με το 131,
τουλάχιστον, διάβασε πρώτα τη βιογραφία του. Εντάξει;
Προσπάθησε να μπεις στο μυαλό του.
Ήξερες ότι ο πατέρας του τον ξυπνούσε μέσα στη νύχτα...
για να παίξει για τα μεθυσμένα φιλαράκια του;
Φαντάσου το σημάδι που αφήνει πάνω σου. Μου επιτρέπεις;
Πιλάρ.
Γεια σου, Ρόμπερτ.
- Χρόνια και ζαμάνια. - Ναι.
Πώς τα περνάς;
Εξασκούμαι για το νέο μου σόου, θυμάσαι; Ξεκινάμε την Πέμπτη.
Πρέπει να έρθεις αυτή τη φορά.
Θα βάλω το όνομά σου στη λίστα των καλεσμένων.
Εντάξει.
Μου άρεσε το κουαρτέτο Μπάρτοκ που πρότεινες.
Το πέμπτο; Εκρηκτικό.
Περίμενε λίγο.
- Σου άρεσε; - Ναι.
Θα μπορούσα να κάνω μια χορογραφία με αυτό.
Το επόμενο βήμα είναι ο... κύκλος Σοστακόβιτς.
- Είσαι έτοιμη γι' αυτό; - Ναι.
Είναι όλο εδώ.
Άκουσέ το, ενώ τρέχεις.
Τι παίζεις σε αυτό;
Δεύτερο βιολί. Πάντα, αυτό είναι το μέρος μου.
Πάντα;
Ναι. Χωρίς εμένα θα ήταν ένα μοναχικό, απογοητευμένο τρίο.
Σοβαρά, το δεύτερο και πρώτο βιολί δεν είναι ιεραρχικά,
απλά παίζουν διαφορετικούς ρόλους.
Διαφορετικούς, πώς;
Μερικές φορές έχω εγώ τη μελωδία, άλλες φορές το μπάσο τέμπο.
Συνδέω το πρώτο βιολί, που τείνει να είναι μέρος του σολίστα,
με τη βιόλα και τσέλο,
τα οποία ρέουν... ακριβώς κάτω από την επιφάνεια.
Με απλά λόγια, τα συγκεντρώνω όλα μαζί.
Αυτή είναι η δουλειά μου.
Ακούγεται σημαντικό, όμως...
Δεν έχεις την επιθυμία να παίζεις σόλο κάπου-κάπου;
Ναι. Φυσικά.
Λοιπόν; Γιατί δεν κάνεις κάτι γι' αυτό;
Σκόπευα να κάνω κάτι, αλλά, πέρυσι...
Απλώς δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή, οπότε...
Το ξέρω αυτό το συναίσθημα.
Η μητέρα μου λέει, "Ποτέ δεν είναι η κατάλληλη στιγμή,
επομένως, είναι πάντα η κατάλληλη στιγμή", Ρόμπερτ.
- Η μητέρα σου. Ναι. - Ο Θεός να την έχει καλά.
Έλα, πάμε.
Μίλησα με τη Δρ Ναδίρ. Αυτή η δυσκολία που έχω...
...Πάρκινσον, λέει, πρώιμα στάδια, ίσως.
Πάρκινσον;
Ναι, το μυαλό μου στερεύει από κάτι.
Ντοπαμίνη. Ρυθμίζει την κίνηση.
Είναι επώδυνο;
Καθόλου, και το καλύτερο είναι ότι υπάρχει φαρμακευτική αγωγή.
Αντικαθιστά αυτή τη ντοπαμίνη.
Δεν είναι θεραπεία, αλλά μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη.
Αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Ωστόσο, δεν προβλέπεται να παίζω για πολύ καιρό ακόμα.
Και αν κάνουν δουλειά τα φάρμακα;
Πρέπει να το δω ρεαλιστικά.
Να το αντιμετωπίσω. Να το κατονομάσω.
Η γιατρός λέει ότι μπορεί να με κρατήσει για μια σεζόν, ίσως δύο.
Αλλά αποφάσισα...
ότι είναι καλύτερο για το κουαρτέτο να προγραμματίσει το μέλλον,
να σκεφτεί για το τι θα επακολουθήσει.
Νομίζω ότι πρέπει να με αντικαταστήσει η Νίνα Λι.
Είναι θαυμάσια τσελίστας, τη συμπαθούμε όλοι.
Είναι η κατάλληλη. Συμφωνείτε όλοι; Ντάνιελ;
Η Νίνα... Παίζει ακόμα με τον Γεδεών, έτσι δεν είναι;
Όχι, εγώ δε συμφωνώ. Δε θα 'πρεπε να το συζητάμε αυτό τώρα.
- Δεν είναι η ώρα. - Συμφωνώ.
Και κάτι ακόμα... Αν αυτό το φάρμακο λειτουργήσει,
και μπορώ να παίζω καλά μέχρι τότε,
θα ήθελα η πρώτη συναυλία της σεζόν να είναι η αποχαιρετιστήριά μου.
Απλώς...
Αν καταλήξουμε να πάρουμε νέο τσελίστα,
αν αποφασίσουμε κάτι τέτοιο,
νομίζω ότι θα είναι σαν μια αρχή.
Θα έχουμε ένα νέο ήχο.
Αν συμβεί αυτό,
δε θέλω να παίζω αποκλειστικά δεύτερο βιολί πια.
Εντάξει. Μπορώ να ρωτήσω πώς ακριβώς το σκέφτεσαι;
Εσύ και εγώ να εναλλάσσουμε τις δύο καρέκλες.
Δε χρειάζεται να είναι ίση η μοιρασιά, αρχικά,
αλλά τελικά σε κάθε κομμάτι, νομίζω ότι μπορούμε να αποφασίζουμε...
ποιος θα παίζει πρώτο βιολί και ποιος θα παίζει δεύτερο.
Θεέ μου, δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό.
Τι φοβερή ιδέα, Ρόμπερτ.
Φοβερή ιδέα.
- Δεν είναι φοβερή ιδέα. - Είναι.
Και ξέρεις κάτι; Η στιγμή... δε θα μπορούσε να είναι χειρότερη.
Ο Πίτερ λέει ότι είσαι έτοιμη για νέο βιολί.
Αλήθεια;
Άρχισε να ψάχνεις.
Η μαμά σου και εγώ θα το κοιτάξουμε.
Ο Πίτερ είναι φοβερός.
Ξέρεις ότι ακύρωσε το αυριανό μάθημα;
Πώς τα πάει;
Γενικά, το αντιμετωπίζει εκπληκτικά καλά.
Εγώ ανησυχώ για τη μητέρα σου.
Κάνει σαν να έχει Πάρκινσον αυτή.
Μην είσαι τόσο σκληρή μαζί της.
Έχει στενοχωρεθεί. Γιατί δεν της δίνεις μια ευκαιρία;
Τέλος πάντων.
Πώς αντιμετωπίζει την κατάσταση ο Κύριος Τελειότητα;
Βοηθάει τον Πίτερ να βρει νέο τσελίστα.
Δεν έχει καρδιά.
Έχει πολλή καρδιά. Απλώς την κρατάει για το βιολί.
Δε νομίζω ότι θα συνεχίσω τα μαθήματα μαζί του.
Γιατί όχι;
Επειδή με έστειλε σπίτι μετά από δέκα λεπτά...
για να διαβάσω τη βιογραφία του Μπετόβεν,
ώστε να συνδεθώ με τη δυστυχία του...
πριν τολμήσω να επιχειρήσω το Opus 131.
Μπορεί να έχει δίκιο, όμως.
Σου είπε ποτέ ο Πίτερ...
για την τελευταία μουσική παράκληση του Σούμπερτ;
Ναι, ότι ήθελε μόνο να ακούσει το Opus 131 του Μπετόβεν,
και του το έπαιξαν πέντε μέρες πριν πεθάνει.
Σωστά. Κοίτα τι κάνω εγώ.
Πριν παίξουμε το κομμάτι, φαντάζομαι το κουαρτέτο μας,
γύρω από το νεκροκρέβατο του Σούμπερτ,
να ετοιμάζεται να παίξει γι' αυτόν...
την τελευταία μουσική που θα ακούσει στη γη.
Η Γέφυρα του Τόξου.
Δε νομίζω ότι έχω έρθει εδώ...
μετά από την πρώτη φορά που ήρθα σε αυτή τη χώρα.
Από την εποχή της σχολής Τζούλιαρντ.
Τζούλιαρντ.
Θυμάσαι γιατί το είχαμε διαλέξει σαν τόπο συνάντησης μας;
- Όχι. - Δαρβίνος.
Δαρβίνος.
Ήσουν τόσο πορωμένος με τον Δαρβίνο. Όλα ήταν φυσική επιλογή.
Ναι.
Από αυτή την άποψη, τα πράγματα δεν άλλαξαν και πολύ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ο γέρος αρρωσταίνει, ο γέρος φεύγει.
Κανένα νέο για τη φαρμακευτική αγωγή;
Δεν έχει μεγάλα αποτελέσματα ακόμη, αλλά ακόμα είναι νωρίς.
Ας ελπίσουμε ότι θα δράσει αρκετά γρήγορα για τη συναυλία.
Αν είναι αρκετά καλά για να παίξει στη συναυλία,
τότε θα μπορέσει να τελειώσει την υπόλοιπη σεζόν μαζί μας, Ντάνιελ.
Γιατί να μην σεβαστούμε την επιθυμία του, Τζουλς;
Επειδή δεν πιστεύω ότι αυτή είναι η επιθυμία του.
Αυτή τη στιγμή νιώθει συντετριμμένος.
Σκέψου πόσο συγκλονιστικό ήταν γι' αυτόν.
Πρώτη η Μίριαμ, και τώρα αυτό.
Πρέπει να του δώσουμε χρόνο να προσαρμοστεί.
Τι θα κάνουμε με τον Ρόμπερτ;
Τι εννοείς;
Σχετικά με τις εναλλαγές στις καρέκλες;
Πρέπει να του μιλήσεις για αυτό.
Αμφιβάλλω ότι θα βοηθήσει αν του μιλήσω.
Θα αλλάξει εντελώς τον ήχο μας, Τζουλς, το καταλαβαίνεις αυτό.
Αυτό θα γίνει και αν αντικαταστήσουμε τον Πίτερ με άλλο τσελίστα.
Αν είναι η Νίνα, όχι.
Αντικατάστησε τον Πίτερ πολύ καλά πέρυσι. Είναι πολύ συμβατή.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να του μιλήσεις εσύ;
Έτσι κι αλλιώς, αν φύγει ο Πίτερ, εγώ μπορεί να μη συνεχίσω.
Εντάξει.
Εγώ θα μιλήσω στον Πίτερ, κι εσύ μίλα στον Ρόμπερτ.
Ξέρεις, δεν περίμενα να το νιώθω αυτό,
αλλά τελικά, μου αρέσει η ηλικία μας.
Μου αρέσει που δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν.
Είναι υπέροχο να ανεβαίνω στη σκηνή, να κάθομαι και να παίζω μουσική.
Ξέρεις, στο Μόναχο, μετά τη συναυλία μας,
το ακροατήριο χειροκροτούσε και η Νίνα μου ψιθύρισε, "Πλάκα είχε!"
Φαντάζεσαι τη Νίνα; "Πλάκα είχε!"
Τη δίδαξες πολύ καλά, και σου είμαι πάρα πολύ ευγνώμων.
Γεδεών, θέλω να σου ζητήσω μια πολύ μεγάλη χάρη.
Για σένα, ό,τι θες.
Αποφάσισα να σταματήσω να παίζω,
και η επιλογή μου για αντικαταστάτη στη Φούγκα είναι η Νίνα.
- Νίνα; Από το τρίο μου; - Η Νίνα σου.
Μόνο αυτή μπορεί να το κάνει.
Γνωρίζει το ρεπερτόριο μας,
το κουαρτέτο τη συμπαθεί, προσωπικά, δημιουργικά.
Τη χρειαζόμαστε.
Αν συμφωνήσει, φυσικά.
Πίτερ, αυτό θα ήταν μεγάλο λάθος.
Μην αποσυρθείς!
Πίστεψέ με, θα ξαναβρείς τις δυνάμεις σου,
και αυτή θα μπορούσε να είναι η καλύτερη περίοδος της ζωής σου.
Σίγουρα δεν μπορείς να μου ζητάς να αφήσω τη Νίνα.
Έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του τρίο.
Δε θα μπορούσα ποτέ να την αντικαταστήσω.
Γεδεών, δεν υπάρχει σύγκριση.
Είναι πιο εύκολο να βρεις αντικαταστάτη για τρίο για πιάνο.
Υπάρχουν τσελίστες που θα μπορούσαν να πάρουν τη θέση της.
Θα σε βοηθήσω να βρεις.
Κατά τη γνώμη μου, η Φούγκα χωρίς τη Νίνα μπορεί να μην επιβιώσει.
Είναι πολύ σοβαρό.
Καταλαβαίνω τι λες, αλλά δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν μπορώ να την αφήσω.
Θα ξεκινήσω μιλώντας για κάποιες γενικές αρχές...
που αφορούν στη νόσο του Πάρκινσον.
Μία από αυτές είναι ότι τα πάντα μικραίνουν.
Το παράστημά μας μικραίνει, ο βηματισμός μας μικραίνει,
η φωνή μας μικραίνει, ακόμη και η γραφή μας μικραίνει.
Όλα συστέλλονται και μικραίνουν.
Γι'αυτό πρέπει να διευρύνουμε αυτά τα όρια.
Πρέπει να κάνουμε μεγάλες κινήσεις,
ώστε να πάρουμε τον έλεγχο της νόσου του Πάρκινσον,
αντί να πάρει αυτή τον έλεγχο από εμάς.
Και για να το κάνουμε αυτό, χρησιμοποιούμε συνειδητή κίνηση.
Γι' αυτό, ας αρχίσουμε τεντώνοντας τα χέρια προς τα έξω,
τα ανεβάζουμε ψηλά, τα κατεβάζουμε,
τα ανεβάζουμε ψηλά, και προς τα έξω.
Και πάμε μπροστά και πλάι.
Πάνω και κάτω. Έτσι μπράβο.
Μπροστά, και τέντωμα στο πλάι.
Πάνω και κάτω.
Ωραίο.
Ο πατέρας μου, μου έδωσε μια συμβουλή.
Θα ήταν καλή.
Ήταν καλή. Πρέπει να τον ακούς κι εσύ καμιά φορά.
Ναι; Δηλαδή;
Θα μπορούσε να σου μάθει να είσαι λίγο λιγότερο...
...πρωκτικός.
Αστείο.
Ειλικρινά, δε νομίζω ότι χρειάζεσαι άλλο τη βοήθειά μου.
Και μην ανησυχείς, θα τηλεφωνήσω στον Πίτερ να του πω κάτι.
Έλα, Ντάνιελ, πλάκα έκανα. Δεν το εννοούσα έτσι.
Φυσικά και το εννοούσες.
Δοκιμάζεις το μέγεθος της δύναμής σου, καλά κάνεις.
Το μέγεθος της δύναμής μου;
Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό, σε παρακαλώ;
Βασικά, είναι περισσότερο μια απεγνωσμένη ανάγκη για προσοχή.
Θα σου πρότεινα να επικεντρωθείς στη μουσική.
Να επικεντρωθώ στη μουσική;
Αυτό είναι όλο;
Ναι, πιθανώς μόλις συνειδητοποίησες πόσο σκληρή δουλειά χρειάζεται...
να γίνεις μια αξιοπρεπής βιολίστρια, πόσο μάλλον και καλή,
και δεν είσαι σίγουρη πια αν αξίζει τον κόπο,
αν έχεις αρκετό ταλέντο, αν μπορείς να χειριστείς την πίεση.
Μόνο εσύ και το βιολί σε ένα μικρό στούντιο...
να κάνετε την πιο μικρή πρόοδο κάθε μέρα της ζωής σας.
Γι' αυτό έφτιαξες το κουαρτέτο σου.
Πίστευες ότι θα απάλυνε όλα τα προβλήματά σου.
Κατάλαβες ότι θέλει ακόμα περισσότερη δουλειά...
και τώρα βρίσκεσαι κολλημένη με άλλα τρία άτομα.
Απόλυτα εξαρτημένη από τον τρόπο που παίζουν, το γούστο τους.
Εξετάζουν διαρκώς το ταλέντο σου.
Ακούνε κάθε ελάττωμα.
Και αυτό πληγώνει το μικρό εγώ σου, πάρα πολύ.
Έτσι δεν είναι;
Είσαι ξεχωριστή, Άλεξ.
Ναι, καλά.
Μην το χαραμίσεις.
Τα λέμε την επόμενη εβδομάδα.
ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ ΦΟΥΓΚΟΥ ΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΩΜΑΤΙΟΥ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ
Ο Πίτερ Μίτσελ Συγκροτεί Νέο Κουαρτέτο
Επέμενα να συγκροτήσει κουαρτέτο,
αλλά αυτός επιθυμούσε, όπως όλοι, να γίνει σολίστ.
Πόσο λίγο ξέρουν, ή υποπτεύονται.
Τότε, την τελευταία ημέρα του εξαμήνου,
ο Ντάνιελ έρχεται σε μένα και λέει,
"Καθηγητά, αποφάσισα να σχηματίσω ένα κουαρτέτο...
"και θέλω να είστε ο τσελίστας του."
Σκέφτομαι, "Είναι τρελός αυτός; Είμαι 30 χρόνια μεγαλύτερος."
Και το είχα ξεκαθαρίσει ότι μετά τη διάλυση του Χάντσον,
όπου έπαιζα με τη μητέρα της Τζούλιετ,
δεν ήμουν διατεθειμένος να παίζω πια.
Ο Ντάνιελ επέμεινε και η γυναίκα μου είπε, "Κάν' το!"
Έτσι δέχτηκα με την προϋπόθεση ότι η Τζουλς θα παίζει βιόλα μαζί μας.
Αυτή θα ήταν, έτσι κι αλλιώς, η πρώτη μου επιλογή.
Αλλά η πολύ περίεργη, μοιραία πτυχή, είναι το πώς βρήκαμε τον Ρόμπερτ.
Πες τους εσύ.
Έφευγα από τη σχολή Τζούλιαρντ εκείνη τη μέρα,
και ο Ντάνιελ πρόβαλε το κεφάλι του από το δωμάτιο και λέει,
"Ρόμπερτ...
"... θα ήθελες να παίξεις... μια συμφωνία μαζί μας,
"έτσι, για να περάσει η βραδιά;"
Ήμουν... Δεν το είχα σκεφτεί καν.
Ο Άντι ήταν πρωτοετής τότε,
και θα μεταγραφόταν στο NEC...
για να σπουδάσει σύγχρονη σύνθεση με τον Λαμπλ.
Και, ξέρετε, δεύτερο βιολί, να παίζω με ένα κουαρτέτο,
δεν ήμουν σίγουρος αν ήμουν έτοιμος για μια τέτοια δέσμευση.
Τέλος πάντων, από την πρώτη νότα, ήταν...
...το 'πιασα.
Κατάλαβα, αυτή...
...τη δυναμική ενός κουαρτέτου και πόσο ιδιαίτερο ήταν...
να είσαι μέρος μιας ομάδας.
Και ότι το να είσαι μέρος της ομάδας σημαίνει ότι γίνονται όλοι ένα.
Μέχρι τότε, δε νομίζω ότι το καταλάβαινα αυτό.
Πίστευα ότι το ένα ήμουν εγώ.
Όμως, αυτό ήταν πιο ξεχωριστό, το να είσαι μέρος.
Και... εκεί ήταν αυτή η απίστευτα όμορφη γυναίκα...
απέναντι μου, που έπαιζε βιόλα,
σαν η ζωή της να εξαρτιόταν από αυτό.
Σου έκοβε την ανάσα.
"Μοιραίο", δεν ξέρω.
Ρόμπερτ.
Θα ήθελα πραγματικά να αφήσεις αυτή την ιδέα...
με τις εναλλασσόμενες καρέκλες.
Γιατί;
Γιατί βάζει σε κίνδυνο το κουαρτέτο.
Γιατί κάθε φορά που...
Ο Ντάνιελ δε θα συμφωνήσει ποτέ να σε συνοδεύει.
Εγώ δε βλέπω τους ρόλους μας ως συνοδεία.
Όχι, φυσικά όχι. Φυσικά όχι.
Αλλά γιατί τώρα, γιατί θίγεις αυτό το θέμα τώρα;
Ποτέ δεν ήθελα να είμαι δεύτερο βιολί.
Και ποτέ δεν πίεσα επειδή... ήμασταν καλά.
Μου άρεσε... για την αρμονία.
Το ξέρω, το εκτιμώ αυτό.
Ξέρεις, όταν ο Πίτερ ανέφερε ότι μπορεί να φύγει...
Αλλά αν μείνει;
Θα εξακολουθούσα να θέλω να εναλλασσόμαστε.
Θυμάσαι όταν πρωτοξεκινήσαμε,
ότι κάθε πρόβα ήταν... μια ανακάλυψη;
Ανυπομονούσαμε να πηγαίνουμε.
Διαφωνούσαμε για το παραμικρό.
Πλακωνόμασταν για ένα άγγιγμα του δοξαριού.
"Νομίζω ότι είναι ψηλά." "Είναι χαμηλά."
- "Νομίζω ότι είναι ψηλά." - Το ξέρω, ήταν απαίσιο.
- Μου λείπει αυτό. - Ναι.
Θέλω να νιώσω ενθουσιασμό και πάλι.
Μου λείπει αυτό. Δεν μπορώ να στο περιγράψω.
Ο Ντάνιελ...
Ο Ντάνιελ δεν πιστεύει ότι είσαι κατάλληλος για την πρώτη καρέκλα.
Ορίστε;
Απλώς δεν νομίζει ότι θα ήσουν καλό πρώτο βιολί.
- Γιατί δε με υποστηρίζεις σε αυτό; - Σε υποστηρίζω.
Γιατί παίρνεις το μέρος του, και όχι το δικό μου;
Δεν ισχύει αυτό που λες.
Κοίτα, πάντα συμφωνούσαμε να είμαστε αμερόληπτοι...
σε αυτά τα συγκεκριμένα θέματα, το ξέρεις αυτό.
Ωραία.
Εντελώς αμερόληπτα,
πιστεύεις ότι εγώ δε θα ήμουν τόσο καλό πρώτο βιολί όσο ο Ντάνιελ;
- Έλα τώρα. Νομίζω ότι... - Αμερόληπτα! Αμερόληπτα.
Θεωρώ πως είσαι καταπληκτικός βιολιστής.
Θεωρώ πως είσαι... σπουδαίος.
Πρώτος, δεύτερος... δεν έχει σημασία για μένα.
Έχει σημασία για μένα.
Αυτό δεν έχει να κάνει με σένα ή με εμένα.
- Ναι, με εμένα έχει να κάνει. - Όχι, εδώ μιλάμε για το κουαρτέτο.
Και νομίζω ότι είσαι...
ο καλύτερος δεύτερος βιολιστής εκεί έξω.
Δεν υπάρχει καλύτερος σε αυτό.
- Μπορείτε να σταματήσετε το ταξί; - Σε παρακαλώ, Ρόμπερτ. Όχι.
- Όλοι εκτιμούν τη συμβολή σου. - Ω, Θεέ μου.
- Ρόμπερτ... - Εδώ.
Πότε τα είπατε με τον Ντάνιελ;
Ήθελε να συναντηθούμε για να συζητήσουμε...
για το πώς θα μπορούσαμε να μείνουμε ενωμένοι, Ρόμπ...
Συναντήθηκα με τον Γεδεών...
...και αρνήθηκε.
Προσφέρθηκες να τον βοηθήσεις να βρει άλλο τσελίστα;
Του αρέσει πολύ να δουλεύει με τη Νίνα.
Ναι, φυσικά.
Είχε έξι διαφορετικούς τσελίστες που του άρεσε πολύ...
να δουλεύει μαζί τους, πριν τη Νίνα.
Πάνω από 40 χρόνια.
Καλά, μην ανησυχείς. Θα μιλήσω στη Νίνα αύριο.
Όχι ακόμα, περίμενε. Ας δούμε τι θα γίνει.
Ίσως πρέπει να επανεξετάσεις την απόσυρσή σου, Πίτερ.
Αν θα μπορείς να παίζεις καλά σύντομα,
και είμαστε όλοι σίγουροι ότι θα μπορείς,
θα θέλαμε να συνεχίσεις να παίζεις μαζί μας για όσο διάστημα μπορείς.
Τι απέγινε το "όχι συμβιβασμοί", "ποιότητα πάνω απ 'όλα";
Βρείτε ένα νέο τσελίστα και μεταφέρετε τη Φούγκα αλλού.
Τώρα, αν δε σε πειράζει, θέλω να ξεκουραστώ.
Να εξασκηθώ. Να ετοιμαστώ να κάνω αυτό που κάνουμε καλύτερα.
Πλησιάζει η παράστασή μας.
Νίνα, έχει τη νόσο του Πάρκινσον.
Ναι.
Μάλλον δεν ήθελε να το μάθει ο Γεδεών.
Δεν είναι καλό.
- Γεια. - Γεια.
Έφτιαξα το αγαπημένο σου πρωινό.
Πεινάς; Θα πρέπει να πεινάς.
Συγγνώμη για χθες. Είχα άδικο. Λυπάμαι πολύ.
- Δεν πειράζει. - Βρωμάω πολύ.
Δεν πειράζει.
Θέλω να πάω να κάνω ένα μπάνιο. Μισό λεπτό.
Επιστρέφω αμέσως.
- Πού είναι το βιολί σου; - Τι;
Χρειάζομαι κολοφώνιο. Δεν το βρίσκω.
Δεν είναι στον καναπέ;
Όχι, δεν είναι εκεί. Ούτε στην κρεβατοκάμαρα.
Γαμώτο!
Γαμώτο, το άφησα στο μπαρ.
Αλήθεια; Σε ποιο μπαρ; Θα τηλεφωνήσω.
Θα πάω να το πάρω. Να βγω από δω και θα το φέρω. Γαμώτο!
- Γεια. - Γεια.
Ευχαριστώ.
- Φαίνεσαι κουρασμένος. - Ναι.
Κατάφερες να κοιμηθείς καθόλου;
Μόνο λίγες ώρες.
Εγώ, ούτε ένα λεπτό.
Καθόμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι και σκεφτόμουν εμάς μέχρι το χάραμα.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Δεν μπορούμε...
Αυτό που συνέβη μεταξύ μας χθες βράδυ είναι σπάνιο, Ρόμπερτ.
Και μην αρνείσαι αυτά τα συναισθήματα.
Πρέπει να ζεις, να τα νιώθεις.
Το ξέρω. Πραγματικά δεν μπορώ.
Γεια σου, Τζουλς.
Αυτή είναι η Πιλάρ.
Εμείς...
Θυμάσαι που σου μίλησα γι' αυτήν; Τρέχουμε μαζί στο πάρκο.
Είναι οπαδός της Φούγκας.
Ήμουν έτοιμη να φύγω.
Παρακαλώ, μπορείς να κάτσεις στη θέση μου.
Φαίνεται ωραία.
Ναι, είναι ωραία.
Όλο αυτό το θέμα με τις εναλλασσόμενες καρέκλες...
το τράβηξες πολύ, δε νομίζεις;
- Θέλω να πω, Θεέ μου... - Γαμώτο. Τέλεια.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ.
Συνέβη μόνο μια φορά.
- Μόλις έδωσα τέλος. Τέλειωσε. - Αλήθεια; Τα 'βαλες μαζί μου χθες.
Θύμωσες μαζί μου εχθές...
επειδή μίλησα με τον Ντάνιελ για την εξασφάλιση του μέλλοντος...
Πληγώθηκα πολύ από αυτά που είπες χθες.
- ...του μέλλοντος του κουαρτέτου! - Είπες ότι δεν ήμουν αρκετά καλός!
Έτσι αποφασίζεις εσύ να με κάνεις να καταλάβω; Πηδώντας μια άλλη γυναίκα;
Δεν είμαι αρκετά καλός;
Δε δίνω δεκάρα για την πρώτη καρέκλα...
Μιλάμε για τη ζωή μου! - ...ή για τη δεύτερη καρέκλα...
- ...όλα για το εγώ σου. Μαλακίες! - Και το βιολί, είναι τα πάντα!
Δε με νοιάζει!
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο.
Πρέπει να το ξέρεις αυτό.
Έκανα ένα ηλίθιο λάθος. Θεέ μου, τα έκανα σκατά.
Σου ζητάω να με συγχωρέσεις.
Θα αργήσω απόψε. Να έχεις πάρει τα πράγματά σου μέχρι τα μεσάνυχτα.
- Όχι... - Τζουλς...
Πάρε τα πράγματά σου από το σπίτι.
Είμαι ο Ντάνιελ. Αφήστε μήνυμα.
Ντάνιελ, έχω νέα. Πολύ καλά νέα.
Τηλεφώνησε ο Γεδεών. Άλλαξε γνώμη.
Μίλησα με τη Νίνα. Βρίσκεται σε αναμονή.
Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα. Γεια.
Καλά νέα. Η Νίνα θα έρθει μαζί μας.
Πίτερ...
Τι συμβαίνει; Είσαι στενοχωρημένη για κάτι;
Δεν μπορώ να φανταστώ...
Δεν μπορώ να φανταστώ να παίζω στο κουαρτέτο χωρίς εσένα, Πίτερ.
Να ταξιδεύω χωρίς εσένα, να παίζω χωρίς εσένα δίπλα μου.
Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να το κάνω.
Δε νομίζω ότι το θέλω.
Σε παρακαλώ, μη μιλάς έτσι.
Όταν πέθανε η μητέρα σου, το μεγάλο λάθος που έκανα...
ήταν ότι επέτρεψα να διαλυθεί το κουαρτέτο.
Έπρεπε να είχα αγωνιστεί, να βρω ένα νέο βιολιστή,
να μείνω μαζί, παρ' όλη τη θλίψη.
Αντί να φερθώ σαν αδύναμος, φοβισμένος και τεμπέλης.
Μην κάνεις αυτό το λάθος.
Να είσαι γενναία. Είχα μια δεύτερη ευκαιρία.
Δεν την έχουν όλοι.
Σε ευχαριστώ που με προσκάλεσες σε αυτή τη βόλτα.
Μου αρέσει πολύ εδώ έξω.
Κάτσε να σου πω τι κάνει τη Φούγκα ένα τόσο σπουδαίο κουαρτέτο.
Εντάξει.
Κατ'αρχάς, έχουν εσένα.
Και υπνωτίζεις το κοινό με την αμείλικτη ακρίβειά σου.
Σε ακολουθούν όπως η κόμπρα ακολουθεί ένα γητευτή φιδιών.
Έπειτα, έχετε τον πατέρα μου.
Και αυτός προσθέτει χρώμα, χαρακτήρα και ρυθμό.
Αυτός πάντα σας ενισχύει σας ανεβάζει,
αλλά ποτέ δε σας επισκιάζει.
Υπάρχουν πολλά κουαρτέτα με άριστο πρώτο βιολί.
Ο δεύτερος βιολιστής, όμως,
η ποιότητα του δεύτερου βιολιστή,
είναι που κάνει ένα κουαρτέτο να ξεχωρίζει.
Και ο πατέρας σου είναι σπουδαίος.
Μετά, είναι η μητέρα μου.
Προσθέτει βάθος ήχου που κανείς από εσάς δε θα μπορούσε να δώσει.
Σε κάνει να θέλεις να κλάψεις χωρίς να ξέρεις ακριβώς το γιατί.
Είναι η φωνή μιας πληγωμένης ψυχής;
Οι δεξιότητες επιβίωσης που έπρεπε να αναπτύξει...
την προετοίμασαν να υπηρετεί τέλεια τρεις αφέντες ταυτόχρονα.
Αυτόν που αγαπά,
αυτόν με τον οποίο συνεταιρίζεται,
και αυτόν που ποθεί.
Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό, Άλεξ. Πριν γίνουν ζευγάρι οι γονείς σου.
Ναι, φυσικά.
Τέλος πάντων.
Για να κλείσετε ένα τέλειο τετράγωνο, έχετε τον μεγαλόκαρδο με το τσέλο.
Όταν είναι ασφαλισμένες οι πύλες, τα συναισθήματα είναι ευπρόσδεκτα.
Μπορούμε όλοι να καθίσουμε έτοιμοι να παρασυρθούμε.
Είναι το ιδανικό κουαρτέτο.
Μπράβο.
Τι θα κάνεις τώρα με τον Πίτερ που θα αποσυρθεί,
και όλα όσα γίνονται με τους γονείς μου;
Τι γίνεται με τους γονείς σου;
Ρόμπερτ;
- Γεια. - Γεια.
Σου έφερα το Gagliano.
Θαυμάσια.
Δοκίμασέ το. Έχουμε λίγο χρόνο πριν ξεκινήσει η δημοπρασία.
- Εντάξει. Ευχαριστώ. - Ναι.
- Γεια σου, Τζουλς. - Συγνώμη που άργησα. Γεια. Τζούλιετ.
- Γεια. Μπρέντα Φράνκλιν. - Χαίρω πολύ.
- Παρομοίως. - Ευχαριστώ.
- Επιστρέφω σε λίγο. - Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Τέλειος συγχρονισμός.
- Θέλεις να το δοκιμάσεις; - Όχι, συνέχισε.
Η κάτω ρεζίστρα έχει ωραίο βάθος, θα δέσει...
- Ζεστός τόνος. - ...πολύ ωραία με τη βιόλα. Ναι.
- Ο κοχλίας. - Να, γιατί το θέλει η Αλεξάνδρα.
Όμορφο. Για να το δω, σε παρακαλώ.
Το σώμα είναι σε άριστη κατάσταση.
- Σίγουρα δεν το θέλεις; - Όχι, ευχαριστώ.
- Ναι, πρέπει να δώσουμε προσφορά. - Σίγουρα.
Μπορούμε να μιλήσουμε τώρα;
Ήρθαμε εδώ για να αγοράσουμε βιολί, Ρόμπερτ.
Μπορούμε να το συζητήσουμε;
Το έχουμε συζητήσει.
Δεν το συζητήσαμε.
Νομίζω ότι αυτό είναι το πρόβλημα.
Μοιραστήκαμε μια έντονη ζωή για σχεδόν 25 χρόνια.
Νομίζω ότι αυτό αξίζει περισσότερη συζήτηση.
Το να ζούμε και να παίζουμε μαζί...
Ξέραμε και οι δυο μας ότι δε θα ήταν εύκολο.
Τότε ήταν συναρπαστικό, αλλά είχαμε τα σκαμπανεβάσματα μας.
Αλλά, σε γενικές γραμμές, νομίζω... ότι ο γάμος μας είναι καλός.
Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια πραγματικά θλιβερή νύχτα...
θα τα καταστρέψει όλα αυτά.
Σε αγάπησα τρελά από τη στιγμή που σε γνώρισα,
αλλά πάντα φοβόμουν ότι βαθιά μέσα σου ένιωθες ότι πιεζόσουν.
Ότι δε θα με είχες παντρευτεί αν δεν έμενες έγκυος.
Γιατί με πάρα πολλούς τρόπους, δεν ήσουν πραγματικά εκεί.
Όχι τελείως.
Και έμαθα να ζω με αυτό, περιμένοντας μία ημέρα...
που θα θες, επιτέλους, να έρθεις πιο κοντά σε μένα.
Εγκατέλειψα τα όνειρά μου να συνθέτω και να παίζω άλλα είδη μουσικής.
Και το έκανα ευχαρίστως, χωρίς επιφύλαξη, για μας.
Για να είμαστε μαζί.
Για να παίζουμε, να έχουμε ένα παιδί.
Με αγαπάς πραγματικά;
Ή απλώς είχες βολευτεί;
Καλός πατέρας. Καλός σύζυγος. Καλός δεύτερος βιολιστής.
- Δεν είναι υπέροχο; - Ναι, είναι... τέλειο.
Θα δώσουμε προσφορά.
- Ωραία. Καλή τύχη. - Ευχαριστούμε.
- Ξεκινάμε. - Εντάξει.
Είναι πολύ καλό, φίλε.
Δεν είναι κακό.
Τι λες γι' αυτό εδώ;
Βασικά, δεν τις κόβει από το άλογο.
Τις εισάγει από όλο τον κόσμο.
- Αυτό είναι Σιβηρίας, έτσι; - Ναι, σωστά.
Θα μαζέψω τα καλύτερα δείγματα που έχω,
και ό,τι δε χρησιμοποιήσεις, μπορείς να μου τα στείλεις πίσω ταχυδρομικώς.
Ευχαριστώ, Τζακ.
"Αυτό είναι Σιβηρίας." Τι σημαίνει αυτό;
Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς οποιαδήποτε τρίχα για ένα τόξο.
Οι παραμικρές διαφορές στη δομή της τρίχας...
αλλάζουν εντελώς τη χροιά του ήχου του οργάνου.
Τι;
Έχεις εμμονή.
Μάλλον, ναι.
Κρυώνεις;
Γιατί δεν ακολούθησες σόλο καριέρα;
Δε θα τους αντάλλαζα ποτέ.
Ως σολίστ, κάνεις πρόβες με μια ορχήστρα τρεις, ίσως 4 φορές,
και παίζεις το κομμάτι μία ή δύο φορές.
Και αυτό είναι όλο. Επόμενη πόλη, επόμενος μαέστρος, επόμενη ορχήστρα.
Γιορτάσαμε 3.000 συναυλίες μαζί, την περασμένη σεζόν.
Κάτι που με κάνει να νιώθω κάπως αρχαίος, αλλά...
Είναι ο μόνος τρόπος να βρίσκω σημαντικές ερμηνείες.
Οι μεγαλύτερες συνθέτες, όταν ήθελαν να εκφράσουν...
τις πιο ειλικρινείς σκέψεις, τα συναισθήματά τους...
να σκάψουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους,
πάντα αυτή η μορφή, πάντα το κουαρτέτο.
Αν ήταν αρκετά θαρραλέοι, Άλεξ...
Τι κάνεις;
Πρέπει να πάρω τα δείγματα.
Ένα πραγματικά όμορφο Gagliano.
- Στα 14.000 δολ. στο τηλέφωνο τώρα. - Σήκωσε το χέρι σου.
...στα 14.000 δολάρια...
Μέχρι πού είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε;
Δεκαπέντε.
- Δεκαπέντε χιλιάδες, στο διάδρομο. - Σήκωσε το χέρι σου.
Δεκαπέντε χιλιάδες δολάρια τώρα. Δεκαέξι χιλιάδες.
Σας ευχαριστώ, στα δεξιά. Η κυρία με το πολύ ωραίο καπέλο.
Είναι 16.000, στα δεξιά μου.
16.000 δολάρια. Τωρινή προσφορά στα 16.
Σήκωσε το χέρι σου.
Τζουλς, δεν ήθελα να σε στενοχωρέσω εκεί πίσω.
- Gagliano... - Είκοσι!
- 20.000 δολάρια, στο διάδρομο. - Αν το παρακάνω, πες το μου.
Είκοσι μία χιλιάδες δολάρια, πίσω. Από μια κυρία, πίσω.
- Στα 21.000 δολάρια. - Είκοσι πέντε!
25.000 δολάρια τώρα, στο διάδρομο ξανά.
Είκοσι πέντε χιλιάδες. Είκοσι-έξι; Μένουμε στα 25;
Νέα προσφορά στα 25.000 δολάρια.
25.000 δολάρια, τελευταία προειδοποίηση.
Πουλήθηκε για 25.000 δολάρια.
Συγχαρητήρια, κύριε, μόλις αποκτήσατε...
ένα εξαιρετικό βιολί από ένα πραγματικό μουσικό.
Τζουλς!
Τζουλς, περίμενε!
Μπορείτε να περιμένετε ένα λεπτό, παρακαλώ;
- Περίμενε. - Σας ευχαριστώ.
Τι θέλεις, Ρόμπερτ;
Τι είναι αυτό που θέλεις να σου πω;
Ότι πάντα σε αγαπούσα,
αλλά απλώς είμαι ανίκανη να στο δείξω έτσι όπως θα ήθελες εσύ;
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω.
Δεν ξέρω αν σ' αγαπώ, δεν ξέρω αν δε σ' αγαπώ.
Δεν ξέρω πώς αισθάνομαι. Δεν ξέρω.
Πρέπει να με αφήσεις μόνη μου.
Ποιος είναι;
- Ντάνιελ. - Γεια.
Πέρασε μέσα.
Τι είχες στο μυαλό σου, Ρόμπερτ;
Διακινδύνευσες το γάμο σας, το κουαρτέτο μας, γιατί;
Για ένα πήδημα;
Τι έχεις να πεις για σένα;
Τι να πω για μένα;
Που μιλάς για μένα με τη Τζούλιετ πίσω από την πλάτη μου.
Προσπαθώντας να επηρεάσεις τη γυναίκα μου εναντίον μου.
Μη γίνεσαι γελοίος. Κανείς δεν προσπαθεί να σε επηρεάσει.
Απλώς το παρατράβηξες.
Κάποιος έπρεπε να σε συνεφέρει, αυτό είναι όλο.
Στην πραγματικότητα, οι αισθήσεις μου επανέρχονται...
για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Αλήθεια;
Να μείνω κάπου όπου δε με σέβονται;
Τέλειωσε.
Είσαι σπουδαίος βιολιστής.
Μου αρέσει να παίζω μαζί σου, αλήθεια.
Δεν μπορείς να διευθύνεις κουαρτέτο, φίλε.
- Δεν είσαι αρκετά πειθαρχημένος... - Νομίζεις ότι είσαι καλύτερος...
...δεν έχεις κίνητρο. - ...από μένα.
Απλά δεν το έχεις μέσα σου, και δεν πειράζει καθόλου.
Νομίζεις ότι είσαι καλύτερος από μένα.
Πότε το είπα αυτό;
Κάνεις λάθος.
Το να εξασκείσαι μανιωδώς δεν κάνει το παίξιμό σου τέλειο.
Ουσιαστικά, του ρουφάει τη ζωή.
Είναι άκαμπτο και... μονότονο,
και εγωιστικό, και ασφαλές.
Θεέ μου, Ρόμπερτ, θα σταματήσεις να φέρεσαι σαν παιδί;
Σε παρακαλώ. Ξέρω ότι είναι μια δύσκολη περίοδος...
Όλη η ομάδα βαδίζει στο δρόμο που μας έχεις βάλει εσύ.
Ναι. Το καταλαβαίνω αυτό.
Έτσι όπως παίζεις εσύ, παίζει και το κουαρτέτο,
και είναι το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και ξανά και ξανά!
Είμαι στα 40 μου. Παίζουμε από τα 20 μας.
Εκεί έχεις οδηγήσει αυτή την ομάδα.
Αλλά αν συνεχίσουμε μαζί, τώρα έχουμε τη Νίνα μαζί μας...
Εκεί έχεις οδηγήσει εσύ αυτή την ομάδα!
Εκεί σου επιτρέψαμε εμείς να οδηγήσεις αυτή την ομάδα.
Εγώ επέτρεψα σε σένα να το κάνεις αυτό!
Μεγάλο κακό.
Δεν είσαι καν πρόθυμος να παίξεις Μπετόβεν χωρίς τις νότες σου.
- Απελευθέρωσε το πάθος σου, φίλε. - Να απελευθερώσω το πάθος μου;
Απελευθέρωσε το πάθος σου! Τι φοβάσαι;
Έχεις εμάς τους τρεις να καλύψουμε τα νώτα σου!
Απελευθέρωσε το πάθος σου.
"Οι άνθρωποι περιμένουν τους γέρους να πεθάνουν,
"Δε θρηνούν πραγματικά τους γέρους.
"Οι γέροι είναι διαφορετικοί.
"Οι άνθρωποι τους κοιτούν με μάτια που αναρωτιούνται πότε...
"Οι άνθρωποι τους παρακολουθούν αδιάφορα,
"Αλλά οι γέροι γνωρίζουν πότε πεθαίνει ένας γέρος."
Ανέβα.
Μαμά.
Γαμώτο!
Τι;
- Είναι η μαμά μου. - Τι;
- Δεν είναι... αστείο, Άλεξ. - Δεν αστειεύομαι.
- Δεν είναι αστείο. - Είχε πει ότι θα έρθει.
- Η μαμά σου; - Ναι.
Θεέ μου. Πρέπει να ντυθείς.
- Ποιος είναι; - Γεια, εγώ είμαι.
Παίρνω τα πράγματά μου και τα λέμε κάτω.
Θα ήθελα να ανέβω, να δω το διαμέρισμά σου.
Πεθαίνω για καφέ. Δεν έχω καθόλου καφέ εδώ.
Θα πάμε μετά, Άλεξ.
Εντάξει, ανέβα.
Όχι, έρχεται από τις σκάλες.
Ντάνιελ, πρέπει να φύγεις από το παράθυρο.
Ντάνιελ, λυπάμαι πραγματικά, αλλά αυτή είναι η μόνη επιλογή.
Λυπάμαι πολύ.
Σκατά, σκατά. Πήγαινε, πήγαινε...
Αλεξάνδρα.
- Γεια, συγγνώμη. Η πόρτα... - Δεν πειράζει.
Πώς είσαι;
- Ωραία. - Είσαι πολύ όμορφη.
- Πολύ καλό. - Ναι;
- Σου έφερα ένα δωράκι... - Ευχαριστώ.
- Τάρτες. - Θα το ανοίξω σε μισό.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται που μένεις εδώ;
- Είναι τέλεια. - Ναι;
Ναι, είμαι πολύ ευτυχισμένη εδώ.
Ωραία. Μου θυμίζει το Σόχο πριν 20 χρόνια.
Πήγαμε με τον μπαμπά για φαγητό την Κυριακή.
Άρα, υποθέτω ότι σου είπε τι συνέβαινε μεταξύ μας.
Είναι πολύ δυστυχισμένος.
Δεν ξέρω γιατί τον βασανίζεις.
Σου είπε ότι τον βασανίζω;
Όχι, ο μπαμπάς δε θα έλεγε ποτέ κακή κουβέντα για σένα.
Αυτό που έκανε ο πατέρας σου, όμως, είναι εντελώς απαράδεκτο για μένα,
Αλεξάνδρα, και λάθος.
Αν του φέρεσαι ψυχρά,
θα αρχίσει να ψάχνει μέρος να ζεσταθεί.
Ψυχρά; Δεν ξέρεις τίποτα για τη σχέση μας, Αλεξάνδρα.
- Ξέρω αυτό που βλέπω. - Θα σου πω εγώ τι βλέπω.
Το αυτοκίνητο του Ντάνιελ... στο δρόμο.
Τι έκανε στο διαμέρισμά σου;
Μου κάνει μαθήματα.
Στο βιολί, ελπίζω, γιατί το κρεβάτι σου είναι χάλια.
Δε θα σου πω ψέματα.
Ωραία.
Ο Ντάνιελ και εγώ είμαστε ερωτευμένοι.
Δεν είστε ερωτευμένοι. Αυτό είναι γελοίο.
Ζηλεύεις.
Γιατί είσαι τόσο θυμωμένη μαζί μου;
Τι έκανα για να μου μιλάς με αυτόν τον τρόπο;
Μήπως σε κακομάθαμε πάρα πολύ; Μήπως φταίει αυτό;
Λες να διασκέδαζα;
Λες να ήταν διασκεδαστικό να μεγαλώνω με γονείς...
δύο περιπλανώμενους παίκτες σε κουαρτέτο,
οι οποίοι έλειπαν επτά μήνες το χρόνο,
και εγώ πάντα ερχόμουνα μετά από ένα βιολί και μια βιόλα;
Πάντα. Είναι διασκεδαστικό αυτό; Εσένα σου φαίνεται διασκεδαστικό;
Πάντα ήσουν η πρώτη μας προτεραιότητα.
Μαλακίες! Αυτά είναι μόνο λόγια, δεν είναι τίποτα.
Αν ήταν αλήθεια, θα είχατε κόψει τις περιοδείες.
- Δεν μπορούσαμε... - Θα δίνατε περισσότερη προσοχή...
στο τι γινόταν με μένα.
Δε θα ψάχνατε πάντα για μια τέλεια καταραμένη...
δακτυλοθεσία σε κουαρτέτο του Χάιντεν.
Έκανα το καλύτερο που μπορούσα.
Προσπάθησα να είμαι καλή μητέρα για σένα.
Ήθελα να είμαι τέλεια, αλλά έτσι είναι η ζωή ενός μουσικού.
Κάνουμε πρόβες, εξασκούμαστε και δίνουμε παραστάσεις.
Δυστυχώς, το ίδιο θα ισχύει και για σένα. Θα το δεις.
Όχι, δε θα το δω.
Γιατί εγώ ποτέ δε θα μεγάλωνα έτσι ένα παιδί.
Λυπάμαι.
Αν ήμουν στη θέση σου, αν ήμουν σε αυτή τη θέση...
θα είχα κάνει έκτρωση.
Πώς μπορείς να είσαι τόσο σκληρή;
Ρίσκαρα τα πάντα για να σε έχω.
Καταλαβαίνεις;
Έχεις ιδέα πώς είναι;
- Ναι. Ναι. - Όχι.
Ξέρω πώς είναι να μεγαλώνεις χωρίς μια γαμημένη μητέρα!
Θεέ μου.
Είναι γαμημένα δέκατα έκτα, Στιβ, σταμάτα να τα αρμέγεις.
Παιδιά, διαφωνείστε, αλλά κάντε το όμορφα, και παρακαλώ...
προσπαθήστε να μην παρασύρεστε σε λάθη.
Όταν ήμουν στην ηλικία σας, γνώρισα τον σπουδαίο Πάμπλο Καζάλς.
Ήμουν τόσο τρομαγμένος που δεν μπορούσα να μιλήσω.
Θα πρέπει να το διαισθάνθηκε αυτό, γιατί...
αντί να μιλήσουμε, μου ζήτησε να παίξω.
Ζήτησε το πρελούδιο στην Τέταρτη Σουίτα του Μπαχ.
Συγκεντρώθηκα, πήρα βαθιά ανάσα, άρχισα, οι νότες άρχισαν να κυλούν,
η μουσική είναι στον αέρα, και ήταν η χειρότερη μουσική που έπαιξα ποτέ.
Έπαιξα τόσο άσχημα, που έφτασα μέχρι τη μέση και έπρεπε να σταματήσω.
"Μπράβο", είπε, "Εύγε."
Μετά, μου ζήτησε να παίξω το Allemande.
"Δεύτερη ευκαιρία", σκέφτηκα.
Ποτέ δεν έπαιξα χειρότερα.
"Θαυμάσια. Υπέροχα", με εγκωμίασε.
Και όταν έφυγα εκείνη τη νύχτα, ένιωθα απαίσια για την απόδοσή μου,
αλλά αυτό που με ενοχλούσε πραγματικά...
δεν ήταν το παίξιμό μου, αλλά ο Καζάλς.
Η ανειλικρίνεια.
Χρόνια αργότερα, τον συνάντησα στο Παρίσι...
και τότε ήμουν πλέον επαγγελματίας, παίζαμε μαζί.
Γίναμε φίλοι, και ένα βράδυ, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί...
του εξομολογήθηκα τι πίστευα για τις μπούρδες που μου είχε πει τότε.
Και θύμωσε. Η συμπεριφορά του άλλαξε, άρπαξε το τσέλο του,
και μου είπε, "Άκου." Και έπαιξε αυτή την ενότητα.
"Αυτό δεν είχες παίξει; Ψηλαφώντας.
"Αυτό έπαιξες. Ήταν καινούργιο για μένα. Ήταν καλό.
"Και εδώ, δεν επιτέθηκες σε αυτό το κομμάτι με το τόξο, κάπως έτσι;"
Ο Καζάλς τόνιζε τα καλά, αυτά που του άρεσαν.
Ενθάρρυνε. Και τα υπόλοιπα, αφήστε τα για τους ηλίθιους,
ή ό,τι είναι δύσκολο, σε αυτούς που κρίνουν μετρώντας λάθη.
"Μπορώ να είμαι ευγνώμων, και το ίδιο πρέπει κι εσύ", είπε,
"γιατί ακόμη και μία ενότητα, είναι μια στιγμή υπέρβασης."
Έτσι είναι. Πάμπλο Καζάλς. Πρωταθλητής.
Άλλη μια φορά, με συναίσθημα, παρακαλώ. Συναίσθημα!
Γεια σας, καλέσατε τον Ρόμπερτ και τη Τζούλιετ.
Κανείς μας δεν μπορεί να απαντήσει αυτή τη στιγμή,
γι' αυτό παρακαλώ αφήστε μήνυμα μετά τον ήχο. Ευχαριστώ.
Τζουλς, Ρόμπερτ... το φάρμακο δούλεψε.
Είμαι εντάξει τώρα. Μπορώ να παίξω.
Πρόβα στο σπίτι μου, την Τρίτη. Θα πάρω και τον Ντάνιελ. Γεια.
Αυτό είναι καλό. Το πλησιάζουμε. Ενέργεια.
Δεν μπορώ να βρω ποια διέλευση χορδών μου αρέσει.
Εμένα μου άρεσε πολύ αυτό που έκανες τώρα. Μείνε σε αυτό.
Νομίζω ότι πρέπει να κάνει ό,τι θέλει.
- Ας συνεχίσουμε. - Ναι.
Εντάξει, ας συνεχίσουμε. Ας προχωρήσουμε.
Σε παρακαλώ, Ρόμπερτ.
Τι συμβαίνει;
Πείτε μου.
Έχουμε συναυλία την Πέμπτη.
Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο τα προσωπικά θέματα να περιμένουν.
Κι εγώ νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα αν έβγαζες το σκασμό.
Μπορείς να αυτοσυγκρατηθείς, Ρόμπερτ;
Σε πειράζει;
Αυτοσυγκρατήσου εσύ, Ντάνιελ.
Δεν μπορούσες να βρεις αλλουνού κόρη για να πηδάς;
Τι;
Τι; Τι έκανες;
Η Άλεξ και εγώ έχουμε σχέση.
Αυτή είναι η αλήθεια, Ρόμπερτ.
Κοιμήθηκες μαζί της;
Είμαστε ερωτευμένοι.
Δεν ήθελα να συμβεί, αλλά συνέβη. Αυτή είναι η αλήθεια, Ρόμπερτ.
Κάτσε κάτω!
Σταματήστε! Μην το κάνετε αυτό, σας παρακαλώ.
Όχι στο σπίτι μου, σας παρακαλώ.
Αρκετά! Τέρμα! Σταματήστε, όλοι σας.
- Νιώθεις καλύτερα; - Φύγετε τώρα, παρακαλώ.
- Δεν είναι ιδιοκτησία σου. - Εγώ είμαι ιδιοκτησία σου.
Εγώ είμαι ιδιοκτησία σου. Είμαστε όλοι γαμημένη ιδιοκτησία σου!
Μάλλον η ζωή σου είναι χάλια!
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, αγαπώ κάποια, και ξέρεις κάτι;
- Αυτή τη φορά, δεν το βάζω κάτω. - Σταμάτα, Ντάνιελ. Σταμάτα.
Σας βαρέθηκα. Έξω.
Συγγνώμη.
Δεν έχετε κανένα σεβασμό για τη μουσική.
- Έπρεπε να μου το είχες πει. - Ο ένας για τον άλλο.
- Συγγνώμη, Ρόμπερτ. Περίμενε. - Τίποτα.
Πάω επάνω, και όταν επιστρέψω, θέλω να έχετε φύγει.
Μη με ακολουθείς! Έπρεπε να μου το είχες πει!
Ξεχάστε τη συναυλία. Δεν έχει συναυλία. Δεν έχει τίποτα.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Όταν μου ζήτησες πριν από 25 χρόνια,
να σε βοηθήσω να σχηματίσεις κουαρτέτο,
κατάλαβα τι σήμαινε να είσαι πολύ μεγαλύτερος.
Ήξερα ότι κάποια μέρα θα έπρεπε να κάνω στην άκρη.
Απλά δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα ήταν τόσο δύσκολο.
Και το να βλέπω ταυτόχρονα το κουαρτέτο...
να εξατμίζεται μπροστά στα μάτια μου, είναι...
Δεν υπάρχει όμοιό του. Είναι εφιάλτης.
Και για μένα είναι εφιάλτης.
Πρέπει να τελειώσεις αυτή τη σχέση τώρα.
Ό,τι νομίζεις ότι είναι,
ό,τι νομίζεις ότι κάνεις... τέλειωσέ το.
Όχι.
Όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Τότε, η συνεργασία μας δε σου δίδαξε τίποτα.
Ντροπή σου.
Αν κοιτάξεις αυτές τις εικόνες με ορισμένο τρόπο,
είναι σαν να μιλούν.
Μπορεί κανείς να μπει μέσα και να γνωρίσει αυτούς τους ανθρώπους.
Είναι εδώ και παρακολουθούν, ακούν.
Η Μίριαμ ένιωθε ότι μπορούσε κανείς να ανταλλάσσει σκέψεις μαζί τους.
Της άρεσε αυτό ιδιαίτερα.
Και τι σου λέει σήμερα ο Ρέμπραντ;
"Εγώ είμαι το αφεντικό. Είμαι ο βασιλιάς των ζωγράφων.
"Είμαι πολύ σπουδαίος και το ξέρω.
"Γερνάω, αλλά διατηρώ την εξουσία μου."
Κοίτα το βλέμμα μέσα από τη σκιά. Είναι δυνατός.
Είναι λίγο ανόητος, με το χρυσό φόρεμά του, και το ξέρει,
αλλά το σώμα του και το μυαλό του δεν τον έχουν προδώσει. Όχι ακόμα.
Είναι πηγή έμπνευσης.
Το δικό μου σώμα και το μυαλό είναι μια άλλη ιστορία.
Τα φάρμακα που παίρνω δε θα δουλεύουν για πολύ καιρό.
Σιγά-σιγά, θα μου προκαλούν ανησυχία, θα αρχίσω να φαντάζομαι διάφορα,
και μετά από αυτό θα εξαρτώμαι από άλλους ανθρώπους...
να με ταΐζουν, να με ντύνουν, να με πλένουν.
Αυτές τις μέρες σκέφτομαι πώς να το αποφύγω αυτό.
- Θα γίνω βάρος. - Πίτερ, ποτέ δε θα είσαι βάρος.
Θα σε φροντίζω εγώ.
Έχεις το κουαρτέτο.
Έχεις τον Ρόμπερτ, την Αλεξάνδρα...
να τους φροντίζεις, να τους καθοδηγείς, να τους περιποιείσαι.
Γι' αυτό, σε παρακαλώ, κράτα ενωμένο το κουαρτέτο.
Κάνε με ευτυχισμένο.
Εντάξει;
Γεννήθηκα στη Νέα Υόρκη, το 1963.
Η μητέρα μου, Φρανσουάζ Ρενό,
έπαιζε στο Κουαρτέτο Εγχόρδων Χάντσον με τον Πίτερ.
Ήταν ο πιο στενός φίλος της.
Η μητέρα μου πέθανε, και το κουαρτέτο διαλύθηκε.
Πέθανε στη γέννα της σε εμένα.
Σπούδασα με τον Ζιλ Μπρετόν μέχρι τα 16 μου,
όταν ο Πίτερ κανόνισε να σπουδάσω στη σχολή Τζουλιάρντ, με υποτροφία,
και μετακόμισα εδώ.
Αυτός και η Μίριαμ με προσκάλεσαν να μείνω μαζί τους.
Ευτυχώς, έγιναν οικογένειά μου.
Αλλά πραγματικά, όσα καλά έγιναν στη ζωή μου...
ήταν αποτέλεσμα της απίστευτης αγάπης τους για μένα.
Σχηματίσαμε τη Φούγκα, και τότε γνώρισα τον Ρόμπερτ.
Μετά κάναμε μια κορούλα.
Την Αλεξάνδρα.
Νομίζω ότι είναι η πραγματικά προικισμένη της οικογενείας...
όπως είμαι βέβαιη ότι θα διαπιστώσετε από μόνοι σας, αρκετά σύντομα.
Πέρασα τα περισσότερα χρόνια ταξιδεύοντας,
αλλά είναι ένα πολύ απαιτητικό...
Είσαι καλά;
Εντάξει.
Άνοιξέ το.
Είναι για σένα.
Ο μπαμπάς είπε ότι πουλήθηκε για 25 χιλιάρικα.
Δεν μπορώ να το δεχτώ.
Όχι, μην ανησυχείς γι' αυτό.
Ανήκει σε ένα φίλο που μου χρωστάει χάρη.
Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για όσο θέλεις.
Και αυτό το έφτιαξα ειδικά για σένα.
Δοκίμασέ το.
Ντάνιελ, μπορώ να σου μιλήσω λίγο;
Ναι, βέβαια.
Τι;
Είσαι ένας καταπληκτικός άνθρωπος.
Είσαι θαυμάσιος.
Σε θαυμάζω, και νομίζω...
...είσαι ένα όνειρο για κάθε κοπέλα...
που μπορεί να χειριστεί κάποιον σαν εσένα.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να είμαι αυτή η κοπέλα τώρα.
Είναι στη μέση οι γονείς σου, έτσι;
- Όχι, όχι. - Οι γονείς σου, ο πατέρας σου.
Είναι δική μου απόφαση.
Δε θα τους αφήσω να μπουν ανάμεσά μας.
Είναι η Φούγκα, Ντάνιελ.
Είναι η Φούγκα.
Η Φούγκα;
Θες να τελειώσουμε αυτό που έχουμε λόγω του κουαρτέτου, είναι τρελό.
Άλεξ, κατάλαβέ το, είναι τρελό.
Ο ένας δε χρειάζεται να υπάρχει σε βάρος του άλλου.
Ναι, αλλά αυτό θα γίνει.
Δε θα μπορούσα ποτέ να συγχωρήσω τον εαυτό μου γι' αυτό. Ούτε κι εσύ.
- Δεν μπορείς... - Άλεξ, χαλάρωσε. Εντάξει; Χαλάρωσε.
Ηρέμησε, όλα θα πάνε καλά.
- Θα το φροντίσω εγώ αυτό. - Όχι, δε με ακούς.
Θα πάω να μιλήσω πολύ σοβαρά με τους γονείς σου.
Αν δε δεχτούν αυτό που έχουμε,
δεν με ενδιαφέρει να παίζω με αυτούς τους ανθρώπους. Με καταλαβαίνεις;
Θα σχηματίσουμε νέο κουαρτέτο.
Νέο. Εσύ και εγώ, Άλεξ. Εσύ και εγώ.
- Έχουμε τη Νίνα. - Ντάνιελ, τελειώσαμε.
Προσπαθώ να σου μιλήσω, να σου πω...
ότι τέλειωσε τώρα για μένα. Τέλειωσε.
Φύγε.
Απλά... φύγε.
Ντάνιελ;
Ντάνιελ...
Κυρίες και κύριοι, πρέπει να σταματήσω.
Οι φίλοι μου παίζουν πάρα πολύ γρήγορα, δεν μπορώ να συμβαδίσω.
Φταίει ο Μπετόβεν, που επιμένει να παίζουμε...
το Opus 131 attacca, χωρίς παύση.
Χρειάζομαι παύση. Νίνα Λι.
Υπέροχη τσελίστα...
φίλη της Φούγκας...
θα με αντικαταστήσει για το υπόλοιπο αποψινό πρόγραμμα,
και, ας ελπίσουμε, για πολύ περισσότερο από αυτό.
Νίνα, παρακαλώ.
Ήταν χαρά μου να παίζω για εσάς όλα αυτά τα χρόνια...
μαζί με τον Ρόμπερτ, τον Ντάνιελ, τη Τζούλιετ.
Σας ευχαριστώ.
Και για τη Μίριαμ...
Η σύζυγός μου, είναι κάπου εκεί έξω...
Σε ευχαριστώ, Μου λείπεις, σε σκέφτομαι.
Σας χαιρετώ.
Το έβδομο μέρος.
Αυτά τα μέρη, συνδέονται όλα μεταξύ τους.
Δεν μπορείς να οδηγήσεις τα άγρια άλογα του έβδομου...
χωρίς να τα ιππεύσεις κατά τη διάρκεια του έκτου.
Έτσι, με την ανοχή σας, κυρίες και κύριοι,
θα γυρίσουμε πίσω μερικές μπάρες.
Σας ευχαριστώ.
Πάμε τρεις μπάρες πίσω;
Dedicada a la profesora Ruth Stein (1947 - 2010)
En memoria de Donald Krim (1945 - 2011) Andre J. Badalamenti (1971 - 2012)